kunna

Íslenska

Sagnbeyging orðsins „kunna“
Tíð	persóna
Nútíð	ég	kann
	þú	kannt
	hann	kann
	við	kunnum
	þið	kunnið
	þeir	kunna
Nútíð, miðmynd	ég	{{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð	það	{{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd	það	{{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð	það	{{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur	það	{{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð (ópersónulegt)	mig	{{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
	þig	{{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
	hann	{{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
	okkur	{{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
	ykkur	{{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
	þá	{{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd (ópersónulegt)	mig	{{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð	ég	kunni
Þátíð (ópersónulegt)	mig	{{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar		kunnað
Viðtengingarháttur	ég	kunni
Viðtengingarháttur (ópersónulegt)	mig	{{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.		-
Allar aðrar sagnbeygingar: kunna/sagnbeyging

Sagnorð

kunna; sterk beyging

[1] vita, þekkja (+þf.)

[2] geta eitthvað

Orðtök, orðasambönd

[1] kunna að (gera eitthvað)

[1] kunna á eitthvað (t.d. kunna á bíl)

[1] kunna eitthvað utan að (kunna eitthvað utan bókar)

[1] kunna skil á einhverju

[1] kunna við eitthvað (þykja eitthvað)

[2] kunna einhverju vel/ kunna einhverju illa

[2] kunna einhverjum þakkir fyrir eitthvað (vera þakklátur)

[2] kunna sér hóf

[2] kunna sér ekki læti

[2] kunna sig vel (vera kurteis)

Dæmi

[1] „Kanntu (=kannt þú) brauð að baka? - Já, það kann ég.“ (internettilvitnun)

Þýðingar

[breyta]

 þýðingar

danska: kunne [1,2] (da) enska: be able to [1] (en), know [2] (en) franska: pouvoir [1] (fr), savoir [2] (de) færeyska: kunna [1,2] (fo) katalónska: poder [1] (ca), saber [2] (ca)

portúgalska: poder [1] (pt), saber [2] (pt) spænska: poder [1] (es), saber [2] (de) sænska: kunna [1] (sv) þýska: können [1] (de), wissen [2] (de)

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „kunna “

Færeyska

Sagnorð

kunna

kunna

Framburður

noicon

kunna | flytja niður ›››

Sænska

Sagnorð

	Germynd (aktiv)	Þolmynd (passiv)
Nafnháttur (infinitiv)	kunna	—
Nútíð (presens)	kan	—
Þátíð (preteritum)	kunde	—
Sagnbót (supinum)	kunnat	—
Boðháttur (imperativ)	—
Lýsingarháttur nútíðar (presens particip)	kunnande kunnandes
Lýsingarháttur þátíðar (perfekt particip)	—

kunna

[1] kunna

Afleiddar merkingar

kunngöra, kunnig, kunskap, förkunna

Tilvísun

Svenska Akademiens Ordbok „kunna“
Svenska Akademiens ordlista över svenska språket „kunna“