geta

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Stökkva á: flakk, leita

Íslenska



Fallbeyging orðsins „geta“
Eintala Fleirtala
án greinis með greini án greinis með greini
Nefnifall geta getan getur geturnar
Þolfall getu getuna getur geturnar
Þágufall getu getunni getum getunum
Eignarfall getu getunnar geta getanna
Önnur orð með sömu fallbeygingu

Nafnorð

geta (kvenkyn); veik beyging

[1]
Framburður
geta | flytja niður ›››

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „geta
Orðabók Háskólans (Ritmálsskrá): „geta


Sagnbeyging orðsinsgeta
Tíð persóna
Nútíð ég get
þú getur
hann getur
við getum
þið getið
þeir geta
Nútíð, miðmynd ég {{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð það {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd það {{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð það {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur það {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
þig {{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
hann {{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
okkur {{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
ykkur {{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
þá {{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð ég gat
Þátíð
(ópersónulegt)
mig {{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar   getið
Viðtengingarháttur ég geti
Viðtengingarháttur
(ópersónulegt)
mig {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.   gettu
Allar aðrar sagnbeygingar: geta/sagnbeyging

Sagnorð

geta sterk beyging

[1] (geta + þolfall); vera fær um; geta eitthvað
[2] (geta + eignarfall); geta einhvers
[3] (geta + þágufall);
Framburður
geta | flytja niður ›››

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „geta
Orðabók Háskólans (Ritmálsskrá): „geta