maður

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni

Fallbeyging orðsins „maður“
	Eintala		Fleirtala
	án greinis	með greini	án greinis	með greini
Nefnifall	maður	maðurinn	menn	mennirnir
Þolfall	mann	manninn	menn	mennina
Þágufall	manni	manninum	mönnum	mönnunum
Eignarfall	manns	mannsins	manna	mannanna
Önnur orð með sömu fallbeygingu
Mynd [[Mynd:|center|thumb|200px|]] Margmiðlunarefni tengt „[[Commons:|]]“ er að finna á Wikimedia Commons.

Nafnorð

maður (karlkyn); sterk beyging

[1] manneskja

[2] karlmaður

[3] eiginmaður

[4] fornafn: um fólk; einhver

[5] í skák: taflmaður

[6] upphrópun:

-Ath-

Nefnifallið mann var til í fornu máli. Dæmi: „Svo kveður mann hver, þá mornar, mæddr í raunum sínum.“ (Ismennt.isWikiorðabók:Bókmenntaskrá#Ismennt.is: úr Raunakvæði Fiðlu-Björns)

Framburður

maður | flytja niður ›››

Alþjóðlega hljóðstafrófið:

Andheiti

[2] kona, kvenmaður, kvenfólk

Sjá einnig

maður sjálfur

Dæmi

[1]

[4] „«Guð-hjálpi-þér» breytir svo sem engu ef maður er kvefaður og hnerrar“ (Læknablaðið.isWikiorðabók:Bókmenntaskrá#Læknablaðið.is: Kvef, sveppir og spakmæli)

Þýðingar

Tilvísun

„Maður“ er grein sem finna má á Wikipediu.
Icelandic Online Dictionary and Readings „maður “
Orðabók Háskólans (Ritmálsskrá): „maður“

Önnur orð með sömu fallbeygingu