snúa

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Jump to navigation Jump to search

Íslenska


Sagnbeyging orðsinssnúa
Tíð persóna
Nútíð ég sný
þú snýrð
hann snýr
við snúum
þið snúið
þeir snúa
Nútíð, miðmynd ég {{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð það {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd það {{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð það {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur það {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
þig {{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
hann {{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
okkur {{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
ykkur {{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
þá {{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð ég sneri
Þátíð
(ópersónulegt)
mig {{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar   snúið
Viðtengingarháttur ég snúi
Viðtengingarháttur
(ópersónulegt)
mig {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.   snúðu
Allar aðrar sagnbeygingar: snúa/sagnbeyging

Sagnorð

snúa; sterk beyging

[1] +þgf.: snúa einhverju: [[]]
[1a] snúa einhverju við
[2] +þgf.: (snúa sér að einhverjum) vísa, horfa
[3] snúast: ganga í hring
Orðtök, orðasambönd
[1] snúa aftur
Dæmi
[3] Jörðin snýst um sólina.

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „snúa
Orðabók Háskólans (Ritmálsskrá): „snúa