slíta

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Jump to navigation Jump to search

Íslenska


Sagnbeyging orðsinsslíta
Tíð persóna
Nútíð ég slít
þú slítur
hann slítur
við slítum
þið slítið
þeir slíta
Nútíð, miðmynd ég {{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð það {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd það {{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð það {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur það {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
þig {{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
hann {{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
okkur {{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
ykkur {{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
þá {{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð ég sleit
Þátíð
(ópersónulegt)
mig {{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar   slitið
Viðtengingarháttur ég slíti
Viðtengingarháttur
(ópersónulegt)
mig {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.   slíttu
Allar aðrar sagnbeygingar: slíta/sagnbeyging

Sagnorð

slíta (+þf./þgf.); sterk beyging

[1] (+þf.) slíta eitthvað: brjóta í sundur
[2] (+þgf.) slíta einhverju: enda
[3] (+þgf.) eyða
[4] slíta sig af einhverjum; slíta sig frá einhverju

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „slíta