seinka

Íslenska

Sagnbeyging orðsins „seinka“
Tíð	persóna
Nútíð	ég	seinka
	þú	seinkar
	hann	seinkar
	við	seinkum
	þið	seinkið
	þeir	seinka
Nútíð, miðmynd	ég	{{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð	það	{{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd	það	{{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð	það	{{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur	það	{{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð (ópersónulegt)	mér	seinkar
	þér	seinkar
	honum	seinkar
	okkur	seinkar
	ykkur	seinkar
	þeim	seinkar
Nútíð, miðmynd (ópersónulegt)	mér	{{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð	ég	seinkaði
Þátíð (ópersónulegt)	mér	seinkaði
Lýsingarháttur þátíðar		seinkað
Viðtengingarháttur	ég	seinki
Viðtengingarháttur (ópersónulegt)	mér	{{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.		seinkaðu
Allar aðrar sagnbeygingar: seinka/sagnbeyging

Sagnorð

seinka (+þgf.); veik beyging

[1] tefja

[2] færa aftur

[3] (ópersónuleg sögn sem tekur þágufall) að vera seinn: einhverjum seinkar

Afleiddar merkingar

[3] seinkun

Þýðingar

[breyta]

 þýðingar

enska: delay [1] (en)

þýska: verzögern [1] (de), zurückstellen [2] (de), verspäten [3] (de)