mianownik
Útlit
Pólska
| Pólsk fallbeyging orðsins „mianownik“ | ||||||
| Eintala (liczba pojedyncza) | Fleirtala (liczba mnoga) | |||||
| Nefnifall (mianownik) | mianownik | mianowniki | ||||
| Eignarfall (dopełniacz) | mianownika | mianowników | ||||
| Þágufall (celownik) | mianownikowi | mianownikom | ||||
| Þolfall (biernik) | mianownik | mianowniki | ||||
| Tækisfall (wołacz) | mianownikiem | mianownikami | ||||
| Staðarfall (miejscownik) | mianowniku | mianownikach | ||||
| Ávarpsfall (narzędnik) | mianowniku | mianowniki | ||||
Nafnorð
mianownik (karlkyn)
- [1] nefnifall
- Framburður
- IPA: [mʲaˈnɔvɲik]
- Afleiddar merkingar
- Tilvísun
„Mianownik“ er grein sem finna má á Wikipediu.
Słownik Języka Polskiego „mianownik“