kenna

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Jump to navigation Jump to search

Íslenska


Sagnbeyging orðsinskenna
Tíð persóna
Nútíð ég kenni
þú kennir
hann kennir
við kennum
þið kennið
þeir kenna
Nútíð, miðmynd ég {{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð það {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd það {{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð það {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur það {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
þig {{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
hann {{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
okkur {{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
ykkur {{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
þá {{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð ég kenndi
Þátíð
(ópersónulegt)
mig {{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar   kennt
Viðtengingarháttur ég kenni
Viðtengingarháttur
(ópersónulegt)
mig {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.   kenndu
Allar aðrar sagnbeygingar: kenna/sagnbeyging

Sagnorð

kenna; veik beyging

[1] hjálpa til að læra eitthvað:
[1a] kenna eitthvað
[1b] kenna einhverjum
[1c] kenna einhverjum eitthvað
[2] kenna einhverjum um eitthvað
[3] kenna einhvern
[4] (+ef.) finna, finna til
[4a] kenna á einhverju
[4b] kenna til
Orðtök, orðasambönd
[4] kenna í brjósti um einhvern
[4] kenna sér einskis meins, kenna sér sóttar

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „kenna