hátta

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Jump to navigation Jump to search

Íslenska


Sagnbeyging orðsinshátta
Tíð persóna
Nútíð ég hátta
þú háttar
hann háttar
við háttum
þið háttið
þeir hátta
Nútíð, miðmynd ég {{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð það {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd það {{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð það {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur það {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
þig {{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
hann {{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
okkur {{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
ykkur {{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
þá {{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð ég háttaði
Þátíð
(ópersónulegt)
mig {{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar   háttaður
Viðtengingarháttur ég hátti
Viðtengingarháttur
(ópersónulegt)
mig {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.   háttaðu
Allar aðrar sagnbeygingar: hátta/sagnbeyging

Sagnorð

hátta; veik beyging

[1] klæða sig úr fötunum, oftast í merkingunni að fara upp í rúm til að sofa
[2] aðstæður, haga, eins og nú háttar til
Samheiti
[1] afklæða, strípa
Andheiti
[1] klæða

Orðtak

[1] fara í háttinn

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „hátta
Orðabók Háskólans (Ritmálsskrá): „hátta