eta

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Jump to navigation Jump to search

Íslenska


Sagnbeyging orðsinseta
Tíð persóna
Nútíð ég et
þú etur
hann etur
við etum
þið etið
þeir eta
Nútíð, miðmynd ég {{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð það {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd það {{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð það {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur það {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
þig {{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
hann {{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
okkur {{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
ykkur {{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
þá {{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð ég át
Þátíð
(ópersónulegt)
mig {{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar   etið
Viðtengingarháttur ég eti
Viðtengingarháttur
(ópersónulegt)
mig {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.   ettu
Allar aðrar sagnbeygingar: eta/sagnbeyging

Sagnorð

eta; sterk beyging

[1] borða, snæða. Fornt og lítið notað, en enn til í hátíðlegu ritmáli merkjandi éta.
Orðsifjafræði
norræna
Sjá einnig, samanber
[1] éta

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „eta
Orðabók Háskólans (Ritmálsskrá): „eta