éta

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Jump to navigation Jump to search

Íslenska


Sagnbeyging orðsinséta
Tíð persóna
Nútíð ég ét
þú étur
hann étur
við étum
þið étið
þeir éta
Nútíð, miðmynd ég {{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð það {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd það {{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð það {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur það {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
þig {{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
hann {{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
okkur {{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
ykkur {{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
þá {{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð ég át
Þátíð
(ópersónulegt)
mig {{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar   étið
Viðtengingarháttur ég éti
Viðtengingarháttur
(ópersónulegt)
mig {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.   éttu
Allar aðrar sagnbeygingar: éta/sagnbeyging

Sagnorð

éta; sterk beyging

[1] einkum um dýr: borða, snæða
[2] éta eitthvað sundur
[3] étast: vera étinn
Orðsifjafræði
norræna eta
Framburður
IPA: [jɛːtʰa]
Málshættir
hér vantar það, sem við á að éta

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „éta
Orðabók Háskólans (Ritmálsskrá): „éta