kalla

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Stökkva á: flakk, leita
Disambig.svg Sjá einnig: Kalla

Íslenska



Sagnbeyging orðsinskalla
Tíð persóna
Nútíð ég kalla
þú kallar
hann kallar
við köllum
þið kallið
þeir kalla
Nútíð, miðmynd ég {{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð það {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd það {{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð það {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur það {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
þig {{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
hann {{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
okkur {{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
ykkur {{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
þá {{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð ég kallaði
Þátíð
(ópersónulegt)
mig {{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar   kallað
Viðtengingarháttur ég kalli
Viðtengingarháttur
(ópersónulegt)
mig {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.   kallaðu
Allar aðrar sagnbeygingar: kalla/sagnbeyging

Sagnorð

kalla (+þf.); veik beyging

[1] [[]]

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „kalla