stunda

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Stökkva á: flakk, leita

Íslenska


Sagnbeyging orðsinsstunda
Tíð persóna
Nútíð ég stunda
þú stundar
hann stundar
við stundum
þið stundið
þeir stunda
Nútíð, miðmynd ég {{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð það {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd það {{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð það {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur það {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
þig {{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
hann {{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
okkur {{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
ykkur {{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
þá {{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð ég stundaði
Þátíð
(ópersónulegt)
mig {{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar   stundað
Viðtengingarháttur ég stundi
Viðtengingarháttur
(ópersónulegt)
mig {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.   stundaðu
Allar aðrar sagnbeygingar: stunda/sagnbeyging

Sagnorð

stunda (+þf.); veik beyging

[1] hirða um eitthvað
Orðtök, orðasambönd
[1] stunda fiskveiðar, stunda líkamsrækt, stunda nám, stunda sjómennsku

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „stunda
Orðabók Háskólans (Ritmálsskrá): „stunda