smita

Íslenska

Tíð	persóna
Sagnbeyging orðsins „smita“
Nútíð	ég	smita
	þú	smitar
	hann	smitar
	við	smitum
	þið	smitið
	þeir	smita
Nútíð, miðmynd	ég	{{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð	það	{{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd	það	{{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð	það	{{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur	það	{{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð (ópersónulegt)	mig	{{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
	þig	{{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
	hann	{{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
	okkur	{{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
	ykkur	{{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
	þá	{{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd (ópersónulegt)	mig	{{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð	ég	smitaði
Þátíð (ópersónulegt)	mig	{{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar		smitað
Viðtengingarháttur	ég	smiti
Viðtengingarháttur (ópersónulegt)	mig	{{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.		smitaðu
Allar aðrar sagnbeygingar: smita/sagnbeyging

smita (+þf.); veik beyging

[2] smitast af einhverju: sýkjast, verða veikur

[2] „Yfir 8000 manns hafa nú smitast af ebólunni samkvæmt nýjum tölum frá Alþjóða heilbrigðisstofnunni.“ (Ruv.is: 8000 manns smitaðir af ebólu. 08.10.2014)