lykta

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Jump to navigation Jump to search

Íslenska


Sagnbeyging orðsinslykta
Tíð persóna
Nútíð ég lykta
þú lyktar
hann lyktar
við lyktum
þið lyktið
þeir lykta
Nútíð, miðmynd ég {{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð það {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd það {{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð það {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur það {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
þig {{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
hann {{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
okkur {{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
ykkur {{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
þá {{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð ég lyktaði
Þátíð
(ópersónulegt)
mig {{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar   lyktað
Viðtengingarháttur ég lykti
Viðtengingarháttur
(ópersónulegt)
mig {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.   lyktaðu
Allar aðrar sagnbeygingar: lykta/sagnbeyging

Sagnorð

lykta; veik beyging

[1] [[]]
[2] (+þgf., ópersónulegt) enda
Afleiddar merkingar
[1] lyktarlaus, lyktnæmur
[1,2] lykt

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „lykta
Orðabók Háskólans (Ritmálsskrá): „lykta