lesa

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Jump to navigation Jump to search

Íslenska


Sagnbeyging orðsinslesa
Tíð persóna
Nútíð ég les
þú lest
hann les
við lesum
þið lesið
þeir lesa
Nútíð, miðmynd ég lest
Nútíð það {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd það {{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð það {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur það {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
þig {{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
hann {{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
okkur {{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
ykkur {{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
þá {{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð ég las
Þátíð
(ópersónulegt)
mig {{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar   lesið
Viðtengingarháttur ég lesi
Viðtengingarháttur
(ópersónulegt)
mig {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.   lestu
Allar aðrar sagnbeygingar: lesa/sagnbeyging

Sagnorð

lesa (+þf.); sterk beyging

[1] [[]]
[2] læra
[3] tína
Sjá einnig, samanber
lesandi, lesbók, lesefni, lesinn, leskafli, lesmál, lestrarbók, lestrarfýsn, lestrarmerki, lestrarsalur, lestur

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „lesa
Orðabók Háskólans (Ritmálsskrá): „lesa