gagntaka

Íslenska

Tíð	persóna
Sagnbeyging orðsins „gagntaka“
Nútíð	ég	gagntek
	þú	gagntekur
	hann	gagntekur
	við	gagntökum
	þið	gagntakið
	þeir	gagntaka
Nútíð, miðmynd	ég	{{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð	það	{{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd	það	{{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð	það	{{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur	það	{{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð (ópersónulegt)	mig	{{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
	þig	{{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
	hann	{{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
	okkur	{{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
	ykkur	{{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
	þá	{{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd (ópersónulegt)	mig	{{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð	ég	gagntók
Þátíð (ópersónulegt)	mig	{{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar		gagntekið
Viðtengingarháttur	ég	gagntaki
Viðtengingarháttur (ópersónulegt)	mig	{{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.		gagntaktu
Allar aðrar sagnbeygingar: gagntaka/sagnbeyging

gagntaka (+þf.); sterk beyging

[1]

[1] „Það var eins og hljóðið bærist frá einhverri kirkju úr innstu fylgsnum hinna ilmandi skóga, og fólkið horfði þangað eins og gagntekið af einhverjum hátíðlegum anda.“ (Snerpa.is: Klukkan, eftir H.C. Andersen - í þýðingu Steingríms Thorsteinssonar)

þýðingar

Icelandic Online Dictionary and Readings „gagntaka “