falla

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Jump to navigation Jump to search

Íslenska


Sagnbeyging orðsinsfalla
Tíð persóna
Nútíð ég fell
þú fellur
hann fellur
við föllum
þið fallið
þeir falla
Nútíð, miðmynd ég {{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð það {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd það {{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð það {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur það {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
þig {{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
hann {{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
okkur {{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
ykkur {{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
þá {{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð ég féll
Þátíð
(ópersónulegt)
mig {{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar   fallið
Viðtengingarháttur ég falli
Viðtengingarháttur
(ópersónulegt)
mig {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.   fall
Allar aðrar sagnbeygingar: falla/sagnbeyging

Sagnorð

falla; sterk beyging

[1] hrapa, detta
[2] deyja
Orðsifjafræði
norræna
Orðtök, orðasambönd
einhverjum fellur allur ketill í eld
einhverjum fellur eitthvað illa í geð/ einhverjum fellur eitthvað vel í geð
einhverjum fellur eitthvað þungt
falla á kné
falla á prófi
falla burt
falla niður
falla um koll
falla útbyrðis
Afleiddar merkingar
fall

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „falla