ála

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Jump to navigation Jump to search

Íslenska


Sagnbeyging orðsinsála
Tíð persóna
Nútíð ég ála
þú álar
hann álar
við álum
þið álið
þeir ála
Nútíð, miðmynd ég {{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð það {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd það {{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð það {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur það {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
þig {{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
hann {{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
okkur {{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
ykkur {{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
þá {{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð ég álaði
Þátíð
(ópersónulegt)
mig {{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar   álað
Viðtengingarháttur ég áli
Viðtengingarháttur
(ópersónulegt)
mig {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.   álaðu
Allar aðrar sagnbeygingar: ála/sagnbeyging

Sagnorð

ála; veik beyging

[1] að spíra
Samheiti
[1] spíra
Dæmi
[1] Kartöflurnar áluðu í fyrra.
[1] Margir bændur telja að gott sé að rófurnar byrji aðeins að ála áður en kæling hefst.

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „ála
Orðabók Háskólans (Ritmálsskrá): „ála