sjiete

Limburgíska

Sagnbeyging orðsins „sjiete“
Tíð	persóna
Nútíð	ich	sjiet
	doe	sjiets
	weer	sjiete
Nútíð	det	{{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Viðtengingarháttur (nútíð)	det	{{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Þátíð	det	{{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur (þátíð)	det	{{{Viðtengingarháttur-þátíð-ópersónulegt-það}}}
Þátíð	ég	{{{Þátíð}}}
Viðtengingarháttur (nútíð)	ich	sjieter
Boðháttur et.		sjiet!
Þátíð	ich	sjeet
	weer	sjete
Lýsingarháttur þátíðar		gesjete
Viðtengingarháttur (þátíð)	ich	sjeter
Allar aðrar sagnbeygingar: sjiete/sagnbeyging

Sagnorð

sjiete; sterk beyging

[1] kúka, skíta

Framburður

IPA: [ ˈʃiːɪ̯tˢɐ̃ː ]