sjiete

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Jump to navigation Jump to search

Limburgíska


Sagnbeyging orðsinssjiete
Tíð persóna
Nútíð ich sjiet
doe sjiets
weer sjiete
Nútíð det {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Viðtengingarháttur
(nútíð)
det {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Þátíð det {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur
(þátíð)
det {{{Viðtengingarháttur-þátíð-ópersónulegt-það}}}
Þátíð ég {{{Þátíð}}}
Viðtengingarháttur
(nútíð)
ich sjieter
Boðháttur et.   sjiet!
Þátíð ich sjeet
weer sjete
Lýsingarháttur þátíðar   gesjete
Viðtengingarháttur
(þátíð)
ich sjeter
Allar aðrar sagnbeygingar: sjiete/sagnbeyging

Sagnorð

sjiete; sterk beyging

[1] kúka, skíta
Framburður
IPA: [ ˈʃiːɪ̯tˢɐ̃ː ]