leyfa

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Jump to navigation Jump to search

Íslenska


Sagnbeyging orðsinsleyfa
Tíð persóna
Nútíð ég leyfi
þú leyfir
hann leyfir
við leyfum
þið leyfið
þeir leyfa
Nútíð, miðmynd ég {{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð það {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd það {{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð það {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur það {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
þig {{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
hann {{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
okkur {{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
ykkur {{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
þá {{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð ég leyfði
Þátíð
(ópersónulegt)
mig {{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar   leyft
Viðtengingarháttur ég leyfi
Viðtengingarháttur
(ópersónulegt)
mig {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.   leyfðu
Allar aðrar sagnbeygingar: leyfa/sagnbeyging

Sagnorð

leyfa (+þgf. +þf.), sterk beyging

[1] leyfa einhverjum eitthvað
Afleiddar merkingar
[1] leyfi

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „leyfa
Orðabók Háskólans (Ritmálsskrá): „leyfa