lúta

Íslenska

Fallbeyging orðsins „lúta“
	Eintala		Fleirtala
	án greinis	með greini	án greinis	með greini
Nefnifall	lúta	lútan	lútur	lúturnar
Þolfall	lútu	lútuna	lútur	lúturnar
Þágufall	lútu	lútunni	lútum	lútunum
Eignarfall	lútu	lútunnar	lúta	lútanna

Önnur orð með sömu fallbeygingu

Nafnorð

lúta (kvenkyn); veik beyging

[1] tónlist: hljóðfæri

Yfirheiti

strengjahljóðfæri

Þýðingar

[breyta]

þýðingar

Tilvísun

„Lúta“ er grein sem finna má á Wikipediu.
Icelandic Online Dictionary and Readings „lúta “

Tíð	persóna
Sagnbeyging orðsins „lúta“
Nútíð	ég	lýt
	þú	lýtur
	hann	lýtur
	við	lútum
	þið	lútið
	þeir	lúta
Nútíð, miðmynd	ég	{{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð	það	{{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd	það	{{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð	það	{{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur	það	{{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð (ópersónulegt)	mig	{{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
	þig	{{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
	hann	{{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
	okkur	{{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
	ykkur	{{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
	þá	{{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd (ópersónulegt)	mig	{{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð	ég	laut
Þátíð (ópersónulegt)	mig	{{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar		lotið
Viðtengingarháttur	ég	lúti
Viðtengingarháttur (ópersónulegt)	mig	{{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.		lúttu
Allar aðrar sagnbeygingar: lúta/sagnbeyging

Sagnorð

lúta; sterk beyging

[1] vera álútur

[2] lúta einhverjum: beygja sig

Dæmi

[1] „Svo sat hann í fangi móður sinnar í kirkjunni og sumarsólin skein um hana alla; hann horfði í augun á henni, þau stóðu full af tárum; þá rétti presturinn upp hendurnar og blessaði fólkið - en það var ekki presturinn, heldur stórvaxni maðurinn í fannarfeldinum, og hann laut yfir hann -- öllu sló í mjúksvalt logn og frið.“ (Snerpa.is: Skírnarkjóllinn, eftir Þorgils gjallanda)

[2] „Hún laut niður og grét.“ (Snerpa.is: Sagan af kóngsdótturinni og kölska)