fjötra

Íslenska

Tíð	persóna
Sagnbeyging orðsins „fjötra“
Nútíð	ég	fjötra
	þú	fjötrar
	hann	fjötrar
	við	fjötrum
	þið	fjötrið
	þeir	fjötra
Nútíð, miðmynd	ég	{{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð	það	{{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd	það	{{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð	það	{{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur	það	{{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð (ópersónulegt)	mig	{{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
	þig	{{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
	hann	{{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
	okkur	{{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
	ykkur	{{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
	þá	{{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd (ópersónulegt)	mig	{{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð	ég	fjötraði
Þátíð (ópersónulegt)	mig	{{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar		fjötrað
Viðtengingarháttur	ég	fjötri
Viðtengingarháttur (ópersónulegt)	mig	{{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.		fjötraðu
Allar aðrar sagnbeygingar: fjötra/sagnbeyging

Sagnorð

fjötra; veik beyging

[1] fjötra einhvern, binda fast

Samheiti

[1] hlekkja

Andheiti

[1] leysa bönd

Afleiddar merkingar

[1] fjötur

Dæmi

[1] „En Valar herleiddu Melkor með sér aftur til Valalands, fjötraðan á höndum og fótum og með bundið fyrir augu.“ (Silmerillinn, J.R.R. Tolkien: [ þýðing: Þorsteinn Thorarensen; 1999; bls. 53 ])