faðma

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Jump to navigation Jump to search

Íslenska


Sagnbeyging orðsinsfaðma
Tíð persóna
Nútíð ég faðma
þú faðmar
hann faðmar
við föðmum
þið faðmið
þeir faðma
Nútíð, miðmynd ég {{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð það {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd það {{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð það {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur það {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
þig {{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
hann {{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
okkur {{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
ykkur {{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
þá {{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð ég faðmaði
Þátíð
(ópersónulegt)
mig {{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar   faðmað
Viðtengingarháttur ég faðmi
Viðtengingarháttur
(ópersónulegt)
mig {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.   faðmaðu
Allar aðrar sagnbeygingar: faðma/sagnbeyging

Sagnorð

faðma (+þf.); veik beyging

[1] taka einhvern í arma sér (faðma einhvern að sér)
Samheiti
[1] umfaðma
Afleiddar merkingar
[1] faðmlag, faðmur

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „faðma
Orðabók Háskólans (Ritmálsskrá): „faðma