kynda

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Stökkva á: flakk, leita

Íslenska


Sagnbeyging orðsinskynda
Tíð persóna
Nútíð ég kyndi
þú kyndir
hann kyndir
við kyndum
þið kyndið
þeir kynda
Nútíð, miðmynd ég {{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð það {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd það {{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð það {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur það {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
þig {{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
hann {{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
okkur {{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
ykkur {{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
þá {{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð ég kynti
Þátíð
(ópersónulegt)
mig {{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar   kynt
Viðtengingarháttur ég kyndi
Viðtengingarháttur
(ópersónulegt)
mig {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.   kyntu
Allar aðrar sagnbeygingar: kynda/sagnbeyging

Sagnorð

kynda (+þf.); veik beyging

[1] hita upp
Orðsifjafræði
norræna
Afleiddar merkingar
[1] kynding
Orðtök, orðasambönd
[1] kynda bál, kynda undir

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „kynda
Orðabók Háskólans (Ritmálsskrá): „kynda