hætta

Úr Wikiorðabók, frjálsu orðabókinni
Stökkva á: flakk, leita

Íslenska



Fallbeyging orðsins „hætta“
Eintala Fleirtala
án greinis með greini án greinis með greini
Nefnifall hætta hættan hættur hætturnar
Þolfall hættu hættuna hættur hætturnar
Þágufall hættu hættunni hættum hættunum
Eignarfall hættu hættunnar hætta hættanna
Önnur orð með sömu fallbeygingu

Nafnorð

hætta (kvenkyn); veik beyging

[1] voði
Orðtök, orðasambönd
[1] vara við hættu

Þýðingar

Tilvísun

Hætta er grein sem finna má á Wikipediu.
Icelandic Online Dictionary and Readings „hætta
Orðabók Háskólans (Ritmálsskrá): „hætta


Sagnbeyging orðsinshætta
Tíð persóna
Nútíð ég hætti
þú hættir
hann hættir
við hættum
þið hættið
þeir hætta
Nútíð, miðmynd ég {{{ég-nútíð-miðmynd}}}
Nútíð það {{{ópersónulegt-það-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd það {{{ópersónulegt-það-miðmynd}}}
Þátíð það {{{Þátíð-ópersónulegt-það}}}
Viðtengingarháttur það {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt-það}}}
Nútíð
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-nútíð}}}
þig {{{ópersónulegt-þú-nútíð}}}
hann {{{ópersónulegt-hann-nútíð}}}
okkur {{{ópersónulegt-við-nútíð}}}
ykkur {{{ópersónulegt-þið-nútíð}}}
þá {{{ópersónulegt-þeir-nútíð}}}
Nútíð, miðmynd
(ópersónulegt)
mig {{{ópersónulegt-ég-miðmynd}}}
Þátíð ég hætti
Þátíð
(ópersónulegt)
mig {{{Þátíð-ópersónulegt}}}
Lýsingarháttur þátíðar   hætt
Viðtengingarháttur ég hætti
Viðtengingarháttur
(ópersónulegt)
mig {{{Viðtengingarháttur-ópersónulegt}}}
Boðháttur et.   hættu
Allar aðrar sagnbeygingar: hætta/sagnbeyging

Sagnorð

hætta (+þgf.); sterk beyging

[1] linna
[2] hætta á eitthvað: voga

Þýðingar

Tilvísun

Icelandic Online Dictionary and Readings „hætta
Orðabók Háskólans (Ritmálsskrá): „hætta